Inleiding
Ik ben 24 jaar oud en sporten met in het bijzonder schaatsen vind ik het mooiste om te doen. Ik kom uit een redelijk sportieve familie. Dat wil zeggen dat er 2 gezinnen vanuit onze familie zeer sportief zijn, en de andere 3 gezinnen uit onze familie van allerlei sporten een beetje doen.
Toen ik 3 jaar oud was heb ik leren schaatsen op de sloot achter ons huis, en op het slootje bij de tennisbaan heb ik mijn eerste schaatsles gekregen. Van niemand minder dan mijn nichtje, Chantal. Ik weet nog heel goed dat ik van haar goed met mijn armen moest zwaaien. Als ik dan met mijn linkerbeen afzette moest ik mijn rechterarm naar voren zwaaien, en dan als die voor was mijn hand naar mijn neus brengen en dan met mijn vingers gaan bewegen. Gelukkig zijn sommige dingen snel weer af te leren, zou wat zijn als ik dat nog steeds zou doen.
Shorttrack
Toen ik 4 jaar oud was ging ik kijken bij shorttrack vereniging IHCL in Leiden. Op houtjes met roze laarsjes erin begon ik aan mijn eerste echte training op een ijsbaan! Mijn allereerste wedstrijd met jury en echte tegenstanders van buiten de vereniging had ik toen ik 5 jaar was. Daar moest ik wedstrijd rijden, en zo oneerlijk als het was, was er dus geen aparte categorie voor kleine meisjes. Daar stond ik dan in een rit tegen mijn nichtje Chantal, die 6 jaar ouder is. Zij was overigens niet de enige uit die rit die zoveel ouder was dan ik. Aan het einde van de wedstrijd had ik wel prijs, tenminste dat werd mij toen verteld. Later ontdekte ik dat het gewoon een aandenken was aan de wedstrijd en dat iedereen het kreeg.
Het shorttracken heb ik vol gehouden tot ik een jaar of 16 was. Die laatste 2 jaar was ik al niet meer zo actief met shorttrack bezig als daarvoor. Ik vind het nog steeds wel erg leuk om bij een wedstrijd te kijken van de Nationale Selectie. Het is echt een hele mooie sport om te doen, maar is voor mij niet echt weggelegd. Ik heb teveel angst tijdens het rijden. Ik koos daarom vroeger al veel vaker voor het Langebaan schaatsen als er op 1 dag 2 wedstrijden gepland stonden.
Langebaan
Ik werd 7 jaar en wilde ook graag eens Langebaan schaatsen. Nou dat was nog een soort van probleem, want bij onze vereniging uit het dorp moest je minimaal 8 jaar zijn om te schaatsen. Ik wilde zo graag langebanen, dat mijn ouders op zoek zijn gegaan naar een andere vereniging voor tijdelijk. De IJVL, ook in Leiden gevestigd. Zij maakten het mogelijk voor mij om te kunnen schaatsen als jong grietje. Ik heb ongeveer 3 jaar bij die vereniging getraind en ben toen overgegaan naar de vereniging uit mijn dorp. IJsvereniging Woubrugge. Daar ben ik nog altijd lid. De eerste jaren heb ik ook daar mijn trainingen gehad, later ben ik naar het gewest gegaan en ben ik steeds meer met andere mensen gaan trainen.
Wel grappig dat mijn moeder een keer bij het officieuze NK pupillen in Groningen naar mij stond te kijken, en naast haar op de tribune door een of andere ouder werd gezegd dat: "Het is logisch dat die Margot Boer wint, want die zit al 3 keer in de week in het krachthonk, en die traint daarnaast al 10 keer op het ijs". En waarom is dat grappig? Ha, nou ik zal het eens vertellen. Margot Boer was toen 11 jaar. Het meisje trainde op de maandagavond op de ijshal in Leiden, maar dat was wel een shorttrack training. Daarnaast trainde zij op de vrijdagavond op de uithof in denhaag, zodat zij af en toe wedstrijden mocht rijden op de vroege zondagmorgen. Daarnaast deed ik wel aan tennis bij de bondselectie van Leiden. Daar heb ik waarschijnlijk toen al mijn conditie verkregen, zodat ik op dat NK heel hard reed voor toendertijd. Als je nu naar de tijden kijkt die daar worden gereden, rijden de pupillen van tegenwoordig allemaal harder dan ik toen! Maar dat vergeet ik nooit, dat was mijn eerste ervaring met commentaar vanaf de tribune. Iets waar ik mijn verdere schaatsleven meer mee te maken zal hebben, en niet alleen ik, maar elke schaatser heeft daarmee te maken.
Na een paar jaar trainen bij de vereniging en bij het gewest heb ik bij het Pannenkoekerij schaatsteam gezeten. Dit bestond toen uit 8 rijders, 2 trainers en 1 fysio. Ik heb daar enorm veel geleerd en heel veel plezier gehad. Vorig jaar kreeg ik de kans om mij te voegen bij het opleidingsteam van de KNSB onder leiding van Jan van Veen. Na 2 jaar in het opleidingsteam gezeten te hebben (laatste jaar Peter Kolder als trainer) kreeg ik een uitnodiging om bij Team DSB te gaan schaatsen! Deze kans heb ik met veel plezier aangepakt! Inmiddels is dit het CONTROL schaatsteam geworden. Met dit team zijn wij veel weg van huis. Dit was even wennen, maar ik merk wel dat het goed werkt. Dan kun je onder optimale omstandigheden trainen, en heb je een team die elkaar opfokt. Ik heb dus veel plezier in het schaatsen, en hoop dat dit in mijn prestaties te zien zal zijn!
Tennis
Je hebt het al een keer gelezen hierboven. Ik heb ook nog een aantal jaren actief aan tennis gedaan. Op mijn 7e jaar werd ik uitgenodigd om voor te spelen bij de bond. Ik heb tot en met mijn 13e in de bondselectie gezeten. Erg leuk, maar vooral heel hard werken. Het trainen vond ik leuk om te doen, de mensen met wie ik trainde vond ik leuk, mijn trainers vond ik leuk, alleen die verplichte wedstrijden vond ik niks. Van die ranglijst toernooien waar elk kind enorm gedreven en fanatiek was. Dat was niks voor mij. Ik vond tennis heel leuk om te doen, en kon dus ook een lange tijd niet kiezen tussen tennis en schaatsen. Het was wel eens zo, dat ik op zondag ochtend om 7 uur een wedstrijd ging schaatsen, dan racete mijn vader door naar de tennis baan, waar om 9 uur tennis competitie begon. Daar was ik dan tot 11 uur aan het tennissen, en dan ging ik daarna snel door naar de shorttrack baan om mee te doen aan de regio competitie. Druk druk druk dus, maar ik had er enorm plezier in, en mijn vader was ontzettend lief om dat voor mij te doen natuurlijk.
Op mijn 13e werd ik door de bondstrainer van tennis voor een keuze gezet, schaatsen of tennis, beide kon niet. Ik had mijzelf voor genomen de eerste die mij voor die keuze zet, zijn sport laat ik vallen. Dat was dus tennis. Ik kon het alleen niet helemaal laten vallen. Ik heb daarna nog 5 jaar competitie gespeeld bij een tennisvereniging in Lisse. Dat was leuk, maar vlak voordat ik 19 werd had ik er genoeg van. Ik koos toen definitief voor het schaatsen!
nieuws
